แนวคิดนี้มองการเรียนรู้อย่างไร
- มุมมองต่อผู้เรียน
- ผู้เรียนเป็นผู้กระทำที่สร้างความหมายในสภาพแวดล้อมสังคม
- กลไกที่เสนอ
- inquiry ประสบการณ์ต่อเนื่อง และ reflection
- บทบาทผู้สอนและสิ่งแวดล้อม
- ออกแบบปัญหา เชื่อมความสนใจกับเนื้อหา และร่วมสร้างชุมชน
- แรงจูงใจ
- ไม่ได้เสนอเป็นทฤษฎีแรงจูงใจโดยตรง
อิทธิพลกับสถานะหลักฐาน
เป็นฐานสำคัญของ progressive, experiential และ project-based education
หลักฐานสนับสนุนต้องประเมินวิธีสอนเฉพาะ ไม่ใช่ถือว่าคำว่า experiential รับรองผลทุกกิจกรรม
learning by doing ที่ไม่มีการสะท้อน เป้าหมาย หรือคำแนะนำไม่ใช่ข้อเสนอทั้งหมดของ Dewey
นำไปใช้อย่างไร
ข้อควรระวังอย่าแปลงคำอธิบายกว้าง ๆ ให้เป็นสูตรสอนที่ใช้ได้กับทุกคนโดยไม่มีหลักฐานเฉพาะบริบท
ความสัมพันธ์กับแนวคิดอื่น
Kolb นำ Dewey และนักคิดอีกหลายคนมาสังเคราะห์เป็นวงจรประสบการณ์
ต่อยอดจากการเรียนรู้ด้วยการค้นพบของบรูเนอร์inquiry และประสบการณ์ของ Dewey เป็นรากหนึ่งของแนว discovery และ curriculum สมัยหลัง
เดินคู่ขนานคอนสตรักชันนิซึมทั้งคู่ให้ความสำคัญกับการลงมือและการสร้างปัญหาที่มีความหมาย
เดินคู่ขนานครุศาสตร์เชิงวิพากษ์ของเฟรเรทั้งคู่เชื่อมการศึกษากับประชาธิปไตยและการลงมือ แต่บริบทและการวิเคราะห์อำนาจต่างกัน
เกี่ยวข้อง: เดินคู่ขนานการศึกษาตามธรรมชาติของรุสโซทั้งคู่คัดค้านการสอนที่แยกจากประสบการณ์เด็ก แต่ Dewey ไม่รับ individualism แบบเดียวกับ Rousseau
เกี่ยวข้อง: เดินคู่ขนานNai Talim หรือการศึกษาพื้นฐานแบบคานธีNai Talim และ pragmatism ต่างเชื่อมประสบการณ์กับการศึกษา แต่จุดหมายทางการเมือง เศรษฐกิจ และจริยธรรมไม่เหมือนกัน
เกี่ยวข้อง: เดินคู่ขนานปรัชญาการศึกษาแบบ Tagore และ Santiniketanทั้งสองวิจารณ์โรงเรียนที่แยกจากชีวิตและให้ความสำคัญกับประสบการณ์ แต่หลักฐานชุดนี้ยังไม่ใช้ยืนยันการส่งต่อแนวคิดโดยตรง