พฤติกรรมนิยมของวัตสัน (Watsonian behaviorism)

แนวคิดนี้มองการเรียนรู้อย่างไร

มุมมองต่อผู้เรียน: ผู้เรียนถูกศึกษาในฐานะสิ่งมีชีวิตที่ปรับพฤติกรรมต่อสิ่งแวดล้อม
กลไกที่เสนอ: conditioning และการควบคุมสิ่งเร้า
บทบาทผู้สอนและสิ่งแวดล้อม: จัดสิ่งแวดล้อมและวัดการตอบสนอง
แรงจูงใจ: ไม่ได้เสนอเป็นทฤษฎีแรงจูงใจโดยตรง

อิทธิพลทางประวัติศาสตร์

ประกาศปี 1913 ช่วยทำให้ behaviorism เป็นขบวนการวิชาการสำคัญ

หลักฐานปัจจุบัน

แนวทางมีอิทธิพลทางประวัติศาสตร์ แต่การตัดกระบวนการภายในออกทั้งหมดไม่สอดคล้องกับ cognitive science ปัจจุบัน

ข้อวิจารณ์และขอบเขต

การทดลอง Little Albert มีปัญหาจริยธรรม วิธีวิจัย และการเล่าซ้ำเกินหลักฐาน

behavior observationenvironment design

ข้อควรระวังอย่าแปลงคำอธิบายกว้าง ๆ ให้เป็นสูตรสอนที่ใช้ได้กับทุกคนโดยไม่มีหลักฐานเฉพาะบริบท

Skinner พัฒนา radical behaviorism และ operant conditioning ที่ต่างจาก methodological behaviorism ของ Watson

Gestalt คัดค้านการลดจิตและการเรียนเป็นองค์ประกอบย่อยเชื่อมต่อกันเท่านั้น

Bandura แสดงว่าการสังเกตและกระบวนการรู้คิดเกินคำอธิบาย stimulus-response แบบแคบ

Watson ใช้งาน conditioning เป็นฐานส่วนหนึ่งของโครงการ behaviorism